در آن حدود شيعى هرگز نبوده است و نه حنفى ؛ همه مجبّران و مشبّهيان باشند ، و ابو ابراهيم و سالارسگزى بودند و معلوم است كه اگر صد ملحد بتاختن مسلمانان شوند پنجاه سگزى « 1 » باشند و بدان ولايت بوى شيعه نرسيده است « 2 » و بجبر و تشبيه معروفتر باشند از آنكه بعدل و توحيد ، و سندلانيان را خود « 3 » معروف است كه هر شب آدينه براى خر خدا كاه و جو نهادند تعالى و تقدّس عن الصّعود و النّزول ، و اگر چه اكنون دعوى حنفيى « 4 » مىكنند بتقيّه « 5 » ، و آن دو علوى ملعون كه ياد كرده است شبهتى نيست كه ملحد شدند و اگر نوح پيغمبر را عليه السّلام كه پسر كنعان كافر باشد باجماع همهء مسلمانان نقصان نبوّت او نكند ، و محمّد مصطفى را صلّى اللّه عليه و آله كه بمذهب مصنّف مادر و پدرش كافرند نقصان رسالتش نباشد شاعيان را الحاد آن دو علوى هم خللى نكند ، و سنيّان را هم نقصان نباشد چون كسى از آن طايفه ملحد شود امّا از براى معارضه و جواب آورده‌ايم نه از براى حجّت كه ملحد ملحد باشد از هرمذهب كه انتقال كند و اصحاب آن مقالت را خللى نباشد ، وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى « 6 » تا هركس كه بخواند مقصود ما بداند كه جواب گفته‌ايم نه ابتدا ، امّا

--> ( 1 ) - در برهان قاطع گفته : « سكزى بكسر اوّل و ثالث و سكون ثانى و تحتانى بمعنى سگز است كه نام كوهى باشد در زابلستان ، و ساكنان آنجا را بنام آن كوه ميخوانند و سگزيان ميگويند ؛ و رستم زال از آنجاست ، و بعضى گويند : سگزى بمعنى سيستانى است چه سيستان را سگستان هم ميگويند و آن مخفف سگزيستان است و معرّب آن سجزى باشد ، و نام يكى از قراى اصفهان هم هست » . ( 2 ) - ع : « قوى » ( بقاف صريحا » ث ب : « قوس شيعه پوشيده است » . ( 3 ) - ح : « و سپيدرائيان خود » د : سيدرائيان » ث ب م : « و سعد الانبيا را خود » و براى تحقيق كلمهء « سندلانيان » و بيان عقيدهء ايشان رجوع شود بتعليقهء 53 . ( 4 ) - حنفيى يعنى حنفى بودن زيرا ياء ياء مصدريست . ( 5 ) - مصنف ( ره ) مكرّر اين مطلب را بمصنف بعض فضايح الروافض و هم‌مذهبان او در اين نقض خود نسبت داده است مصدّق بيانات اوست آنچه سيد مرتضى رازى ( ره ) در اوايل باب يازدهم از تبصرة العوام گفته است ( ص 75 چاپ استاد فقيد عباس اقبال ) : « جملهء حنابله بر آنند كه احمد گفت : استوى يعنى استقرّ و جملهء شافعيان كه در اعتقاد بر خلاف شافعى باشند چون از ايشان استكشاف مذهب و اعتقاد كنى گويند : مذهب شافعى داريم و اعتقاد احمد » . ( 6 ) - از آيهء 164 سورهء مباركهء انعام و در سور مباركات اسراء و فاطر و زمر و نجم نيز آمده است .